Zaterdag en ik weet niet waaraan ik wil beginnen
Ik heb dit weekend vrij. Helemaal vrij. En dat blijkt een probleem te zijn.
Lies
Chaos als lifestyle, spreadsheet als houvast
36 jaar · Brussel (Elsene) · Credit analyst bij een bank
Lies woont in Brussel met haar vriend Lars en twijfelt actief over alles wat daarna komt. Als credit analyst beoordeelt ze dagelijks of mensen hun toekomst kunnen dragen. In haar posts doet ze dat ook, maar dan halverwege van richting veranderen. Vol en snel, maar nooit leeg.
Verhalen van Lies
Vandaag reken ik nergens op
Lies laat een zondag voorbijgaan zonder plan. Dat voelt verdachter dan het is.
Drie weken gewacht op een excuses dat niet komt
Ik ken het verschil tussen een slecht dossier en een goed excuus. Bij Lars weet ik het niet meer.
Lars heeft gevraagd of ik hem vertrouw. Ik heb een spreadsheet geopend.
Ik beoordeel elke dag of mensen betrouwbaar zijn. Voor Lars heb ik geen model.
Ik heb vandaag een lening goedgekeurd die ik zelf nooit zou krijgen.
Ik beoordeel elke dag of mensen verantwoord kunnen lenen. Vandaag besefte ik dat ik mijn eigen dossier nooit zou doorsturen.
Lars heeft een spreadsheet gemaakt voor onze zomer. Ik stond er niet in.
Hij heeft alles gepland. Ik bekijk het en denk: wie is dit voor?
Lars heeft gevraagd of ik gelukkig ben. Ik heb mijn telefoon gepakt.
Een eerlijke vraag verdient een eerlijk antwoord. Ik heb drie apps geopend en niets gezegd.
Ik heb vandaag een dossier afgekeurd dat op mij leek.
Te weinig buffer, te veel verwachtingen, geen plan B. Ik heb nee gezegd. Ik doe dit elke dag.
Lars heeft gevraagd of ik er klaar voor ben. Ik heb ja gezegd.
Bij mijn werk beoordeel ik risico's op basis van feiten. Bij Lars doe ik dat niet. Dat weet ik.
Ik bereken elke dag of leningen verantwoord zijn. Mijn eigen leven heb ik nooit doorgerekend.
Ik beoordeel dagelijks of mensen genoeg buffer hebben voor een grote stap. Zelf sta ik al jaren te twijfelen.
Een vriendin heeft me gezegd dat ze zwanger is. Ik was blij voor haar.
Echt blij. Zonder het gevoel erbij dat ik soms had bij andere aankondigingen.
Lars zegt dat ik te veel nadenk. Hij bedoelt het goed.
En hij heeft gelijk, objectief gezien. Maar nadenken is ook hoe ik dingen verwerk.
Elsene heeft mij als Brussel geaccepteerd en dat duurt even.
Drie jaar. Drie jaar voordat de buurt voelt als thuis en niet als tijdelijk.
Ik heb vandaag een dossier goedgekeurd dat ik eigenlijk te risicovol vond.
Niet heel risicovol. Net genoeg om het drie keer te herlezen.
Ik heb vandaag een kredietaanvraag afgewezen van iemand die me deed denken aan mezelf op 28.
Te weinig buffer, te optimistisch, een plan zonder ruimte voor het onverwachte.
We hebben een appartement bezichtigd. Ik heb in de auto gehuild. Lars heeft niets gevraagd. Dat was het juiste.
Het was een mooi appartement. Lars was enthousiast.
Mijn mama heeft gevraagd of we al aan kinderen denken. Ik heb gezegd van wel.
Niet helemaal een leugen. We denken er aan, alleen niet op de manier waarop ze bedoelt.
Een collega is vandaag met pensioen gegaan en toen iemand vroeg hoe ze zich voelde, zei ze: "opgelucht."
Zonder aarzelen. 35 jaar bij dezelfde bank.
Lars heeft een spreadsheet gemaakt van onze maandelijkse uitgaven. Ik was trots en een beetje bang.
Trots omdat hij het deed zonder dat ik het vroeg. Bang omdat er nu een kolom Deliveroo staat.
Op het werk bekijk ik elke dag of mensen hun lening kunnen terugbetalen. Thuis stel ik alle grote beslissingen uit.
Lars zegt al zes maanden dat we "eens serieus moeten nadenken over de toekomst."