Het was een goede dag. Dat is het probleem.

Drie dossiers goedgekeurd, Lars heeft gekookt, de flat is opgeruimd. Geen reden tot klagen.

En toch zit ik hier en vraag ik mezelf af: waarom voelt een goede dag soms als een bewijs van iets wat ik niet wil weten? Ik denk omdat een slechte dag een verklaring geeft. Een goede dag niet. Een goede dag zegt dat het kan kloppen, en dan weet ik niet meer wat ik aan het afwachten ben.

Lars slaapt al. Ik doe het licht uit en laat de vraag gewoon liggen.