Vandaag reken ik nergens op

Het is zondag en ik heb geen dossier, geen agenda en geen reden om vroeg op te staan. Lars slaapt nog. Brussel is stil op een manier die mij altijd een beetje wantrouwend maakt.

Wanneer heb ik voor het laatste een dag gewoon laten zijn? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Ik doe altijd iets met de tijd, ik vul hem in, ik rechtvaardg hem.

Vandaag niet, neem ik me voor. Ik zet koffie. Ik kijk naar buiten. Ik tel niets.