Ik beoordeel risico's voor anderen. Mijn eigen niet.

Er lag vandaag een dossier op mijn bureau van een koppel, begin dertig, twee inkomens, geen kinderen, een appartement in Schaarbeek dat ze samen wilden kopen. Ik heb hun buffers bekeken, hun vaste lasten, hun kredietgeschiedenis. Alles klopte. Ik heb goedgekeurd. Tien minuten werk, een handtekening, klaar. Ze gaan een leven beginnen in dat appartement en ze weten niet eens wie ik ben. Dat vond ik vandaag, voor het eerst in weken, geruststellend. Ik hoef er niet in mee te leven. Ik hoef alleen maar te beslissen of het haalbaar is.

Thuis is dat anders. Thuis vraag ik me al maanden af of wij, Lars en ik, een beslissing aan het uitstellen zijn of een beslissing aan het nemen. Er hangt iets in onze flat, in Elsene, iets dat ik niet durf te benoemen omdat benoemen betekent dat het echt is. We hebben het over kinderen gehad, een keer, twee keer, altijd op een manier die nergens eindigt. Hij zegt dat hij het me niet wil opdringen. Ik zeg dat ik het niet weet. En dan eten we. Dat is ons systeem.

Ik heb mezelf vandaag in de lift gevraagd, letterlijk hardop, gelukkig alleen, wat ik eigenlijk wil. Niet wat redelijk is, niet wat past in de planning, niet wat ik kan uitleggen aan wie dan ook. Wat ik wil. Het antwoord was geen woord. Het was een gevoel ergens hoog in mijn borstkas, niet angstig, niet verlangend, gewoon, aanwezig. Alsof er iets wacht dat ik nog geen naam heb gegeven. Dat is geen antwoord waar je iets mee kan, maar het is eerlijker dan alles wat ik de voorbije maanden heb gezegd.

Het koppel uit Schaarbeek gaat dat appartement kopen. Ze gaan er samen in wonen, misschien een kind krijgen, misschien niet, misschien uit elkaar gaan over tien jaar. Ik heb hun risico berekend en het haalbaar gevonden. Maar haalbaarheid is niet hetzelfde als goed. Dat weet ik ook, als credit analyst. Soms keuren we dingen goed die later toch mislopen. Soms zijn de cijfers perfect en klopt de rest niet. Ik schrijf dat nooit in een dossier. Ik weet niet waar ik het anders moet schrijven.