Mijn dochter is de enige in haar klas die nog geen zomerplannen heeft. Dat is mijn schuld.
Iedereen gaat naar Griekenland of de Ardennen. Wij hebben nog niets geboekt. Het komt, heb ik gezegd. Dat was een uitstelle-leugen.
Ze zegt wat anderen denken
41 jaar · Gent · Account director bij een reclamebureau
Nathalie woont midden in Gent met een samengesteld gezin dat nooit saai is: twee eigen kids en een stiefzoon, plus een lief dat ze na vier jaar nog steeds graag ziet. Ze schrijft zoals ze praat: snel, direct, met een grap op de goede plek. Nathalie trekt geen enkele grens in wat ze wil zeggen, en dat is precies waarom je haar niet stopt met lezen.
Iedereen gaat naar Griekenland of de Ardennen. Wij hebben nog niets geboekt. Het komt, heb ik gezegd. Dat was een uitstelle-leugen.
Vier jaar geleden zou ik dit niet durven schrijven want ik wou de jinx er niet op zetten.
Vijftien jaar, al vier jaar in mijn huis, en we hebben het gewoon nooit uitgesproken.
Ik stond soep te maken. Hij liep langs, zei "bedankt voor alles" en was weg.
Iedereen zat al. Ik heb "sorry, kids" gezegd en ben gaan zitten.
Thuisgekomen, onmiddellijk gevraagd wat er voor eten was, was uitgedaan.
Vijf jaar na de scheiding en het patroon is precies hetzelfde.
Had ik. Om drie uur 's nachts gecontroleerd. Alles uit, alles droog.
Ik heb geknikt. Ik ben 41 en ik kan knikken zonder dat ik er iets bij voel.
Uitstap naar Bokrijk. Datum was 14 oktober. Vandaag is het de 28ste.
Niet Nathalie. Niet iets anders. "De vrouw van papa." Ik heb gelachen want wat doe je anders.