Ik heb de zomer laten gebeuren zonder iets te willen

Ergens in juli heb ik beslist om niets te beslissen. Geen tripje, geen plannen, geen lijstje met dingen die ik deze zomer eindelijk eens ging doen. Ik heb gewoon gewerkt, kandidaten gescreend, briefings geschreven, en 's avonds in mijn donkerblauwe flat gezeten met een glas witte wijn dat ik mezelf eigenlijk niet had beloofd.

Ik vroeg me gisteren af of ik dat betreur. En het eerlijke antwoord is: nee. Niet omdat het een goede zomer was, maar omdat ik eindelijk eens niet heb geprobeerd hem beter te maken dan hij was. Ik heb mensen geholpen een volgende stap te zetten en zelf gewoon stilgestaan. Dat voelt raar om toe te geven, maar het is wat er is.

Morgen is het september. De zomer sluit gewoon achter me dicht, zonder fanfare, zonder evaluatie. Ik ga er geen spreadsheet van maken.