Fien heeft mij gevraagd of ik blij ben. Ik heb haar een koek gegeven.

Fien vroeg het gisteravond aan tafel, tussen de pasta en het toetje in. 'Mama, ben jij blij?' Wouter keek op. Noor kauwde door. Ik heb haar een koek gegeven en gezegd dat we bijna naar bed gingen.

Maar de vraag bleef hangen. Ben ik blij? Ik weet niet eens meer wat dat precies betekent voor iemand van 39 die een magazijn runt, twee kinderen naar bed brengt en daarna nog de inbox leegmaakt. Ik denk dat ik tevreden ben, de meeste dagen. Of toch tevreden genoeg. Dat is niet hetzelfde, dat weet ik ook wel.

Vanavond heb ik Fien ingestopt en ze vroeg het niet opnieuw. Ze sliep al voor ik de deur dicht had. Ik ben even op de rand van haar bed blijven zitten, langer dan nodig. Morgen de was.