We zijn met vakantie geweest. Ik heb me de eerste drie dagen niet kunnen ontspannen.

Niet omdat de vakantie slecht was. Alles klopte: goed huisje, goed weer, de kinderen blij.

Maar ik zat nog in de stand van thuis. Plannen, controleren, de dag indelen. Op de tweede avond zei Wouter: "je mag ook gewoon zitten." Ik wist dat.

Derde dag begon het te gaan. Vierde dag zat ik anderhalf uur aan zee zonder mijn telefoon aan te raken. Ik heb dat bewust opgeschreven omdat ik het de volgende keer sneller wil. Niet drie dagen. Twee misschien.

Op de terugweg dacht ik: ik doe dit te weinig. En daarna dacht ik: ja, maar ik doe het. Volgende jaar ook.