De zomer is georganiseerd. Ik niet.

Het kampschema hangt aan de koelkast. Noor van maandag tot vrijdag naar sportkamp, Fien drie ochtenden naar de speelpleinwerking, Wouter zijn verlof netjes verdeeld over twee weken. Ik heb het allemaal ingepland, uitgeprint en gelamineerd. Gelamineerd, ja.

En dan zit ik gisteravond aan tafel, kinderen in bed, Wouter met zijn boek, en ik vraag mezelf hardop: wat wil ik eigenlijk zelf deze zomer? Ik wacht even. Het antwoord is: ik weet het niet. Ik weet wat iedereen nodig heeft, tot op het kwartier, maar wat ik zelf wil is nergens in een spreadsheet terechtgekomen.

Wouter keek op van zijn boek en vroeg of alles goed was. Ik zei: ja hoor, ik dacht gewoon na. Dat was technisch gezien de waarheid. Morgen de was.